വയ്യ, മടുത്തു എല്ലാം,
രാവിലെ എണീക്കലും, രാത്രിയിലെ ഉറക്കവും
നാലു ചുമരുകള്ക്കുള്ളിലെ സംക്രമണങ്ങളും!
കാലിപ്പേഴ്സെന്നേനോക്കി ചിരിച്ചു -
വിഷത്തിനായാലും കയറിനായാലും കാശു വേണം.
തൊപ്പിയും ജാക്കറ്റുമിട്ടു തണുത്ത വൈകീട്ടിറങ്ങിത്തിരിച്ചു,
മഞ്ഞയും പച്ചയും നിറമുള്ള ഏ.റ്റി.എമ്മില് നിന്നു
മിനിമം ബാലന്സു പൊട്ടിയ്ക്കാന്,
മരിച്ചാല് പിന്നെന്തിനൊരഞ്ഞൂറു രൂപ മിച്ചം?
വിഷം വില്ക്കുന്ന കടയില്
ഇളിച്ചു കൊണ്ടഞ്ഞൂറു നീട്ടി -
“ചെയ്ഞ്ചില്ല സാറേ”,
ഇവനേയും ‘സാറേ’ന്നു വിളിക്കണം,
മടുത്തെന്റ്റെ സാറേ ജീവിതം!
അകത്തേയ്ക്കു പോയ സാറിനെ കാണുന്നില്ല-
“നീയൊന്നകത്തേയ്ക്കു വാ”
“താടിയും കറുത്ത കണ്ണടയും, നീ അല്-ഖൈദയാ?“
ട്രാന്സാക്ഷന് സ്ലിപ്പു കാട്ടി, സീരിയല്-
നമ്പറില്ലാത്ത നോട്ടു കീറി, തടിതപ്പി.
മരിയ്ക്കാനായില്ലെങ്കിലും മഞ്ഞയും പച്ചയും ഏ.റ്റി.എമ്മിനെ-
ക്കൊല്ലാതിനി റൂമിലേയ്ക്കില്ല!
വെയ്ച്ചടിച്ചു ചെന്നപ്പോളവിടെയൊരാള്ക്കൂട്ടം -
മഞ്ഞയും പച്ചയും ഏ.റ്റി.എം
ബോംബു പൊട്ടി മരിച്ചു കിടക്കുന്നു!
Wednesday, December 26, 2007
Tuesday, December 25, 2007
ലോഹിണിയുടെ സാന്റ്റാ
ഇന്നു ക്രിസ്തുമസ്. നാടുവിട്ടവരും നാട്ടിലുള്ളവരുമായ എല്ലാ മലയാളി ബന്ധുക്കള്ക്കും എന്റ്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ക്രിസ്തുമസ് ആശംസകള്!
ഇക്കുറി ക്രിസ്തുമസ് മൌറീഷ്യന് സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പമായിരുന്നു. അവിടെ അവര് ക്രിസ്തുമസ് ഈവാണ് ആഘോഷിക്കുന്നത്, അതു കൊണ്ട് ഇന്നലെയായിരുന്നു പരിപാടികള്. ആറു വയസ്സുകാരി ലോഹിണിയായിരുന്നു എല്ലാവരുടേയും ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രം. എല്ലാ വര്ഷത്തേയും പോലെ ഇന്നലെയും രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ ഉടനെ പപ്പായോടു ചോദിച്ചു, “പപ്പാ സാന്റ്റാ വരില്ലേ?”. ഹര്ഷ് മറന്നേ പോയിരുന്നൂ അക്കാര്യം. ലോഹിണിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സാന്റ്റാ ഒരു സങ്കല്പമല്ല, അവളുടെ ലോകത്തിലെ മനോഹരമായ സത്യങ്ങളിലൊന്നാണ്. എല്ലാ ക്രിസ്തുമസ് ഈവിനും അവള് കാത്തിരിക്കുന്നൂ, സമ്മാനങ്ങളുമായി വരുന്ന സാന്റ്റായെ. ഒരു പക്ഷേ അവളിത്രയും കാത്തിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു ദിവസവും ഉണ്ടാവില്ല.
ഹര്ഷ് ആകെ റ്റെന്ഷനടിച്ചു രാവിലെ വന്നു പറഞ്ഞു, “ഒരു സാന്റ്റായെ ഒപ്പിക്കണം”. “ഞാനായാ മതിയോ?” “പക്ഷേ നിന്റ്റെ പാകത്തിനുള്ള ഡ്രസ്സെവിടുന്നു കിട്ടും? തയ്പ്പിക്കാനിനി നേരവുമില്ല.” കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം മെസ്സിലെ രാമായണ് എന്ന മൂന്നരയടിക്കാരനായിരുന്നു സാന്റ്റാ. “എന്നാപ്പിന്നെ അവനെത്തന്നെ ആക്കിയാപ്പോരെ?” പക്ഷേ അവിടെയായിരുന്നു റ്റെന്ഷന്റ്റെ ആധാരം. രാമായണ് മെസ്സു വിട്ടു. ആ സൈസിനു പിന്നെ കിട്ടുന്നതു പിള്ളാരെയാണ്. അങ്ങനെയായാല് സംഭവം കുളമാകാനാണു സാദ്ധ്യത കൂടുതല്. പുതിയൊരാളെ തപ്പണം.
മുങ്ങാമെന്നു കരുതിയപ്പോ സര് എത്തി. ഇനി ഒരു രക്ഷയുമില്ല, നാലു മണിവരെ അനങ്ങാന് പറ്റില്ല. ഹര്ഷിനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു, ഏതെങ്കിലും മെസ്സില് അവന് അല്ലെങ്കില് അവന്റ്റെ സൈസിലുള്ള ആരെങ്കിലും ഉണ്ടാവും. ഇല്ലെങ്കില് എന്തെങ്കിലും കള്ളം പറയാം.അവനെന്നെ തല്ലിയില്ല എന്നേയുള്ളൂ, ലോഹിണിയുടെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ സ്വപ്നം തകര്ക്കുന്ന കാര്യം അവനാലോചിക്കാനേ വയ്യ.
നിമിഷങ്ങളെണ്ണി ഹര്ഷ് നാലുമണിയെത്തിച്ചു. പിന്നേയും ഒരരമണിക്കൂറെടുത്തു വിട്ടുകിട്ടാന്. നേരെയോടി മെസ്സിലേക്ക് - രാമായണെപ്പറ്റി എന്തെങ്കിലും ആര്ക്കെങ്കിലും അറിയാമോ? എവിടെ, ഒരുത്തനും ഒന്നുമറില്ല. ചൌക്കീദാര് പറഞ്ഞു ക്യാന്റ്റീനില് അവന്റ്റെ ചാച്ചാ പണിയെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നേരെ അവിടേയ്ക്കു വിട്ടു. സമയം അഞ്ചര കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ക്യാന്റ്റീന് പൂട്ടി എല്ലാവരും സ്ഥലം വിട്ടിരിക്കുന്നു. പിന്നെ തപ്പലോടു തപ്പല്. ക്യാമ്പസ്സിനുള്ളിലെ മെസ്സുകളോരോന്നായി, ‘നോ രക്ഷ!’.
ആറരയായപ്പോ ഹര്ഷ് പറഞ്ഞു അവന് പോകുന്നു എന്ന്. കേക്കും ക്രിസ്തുമസ് ട്രീയുമൊക്കെ റെഡിയാക്കണം. ഞാന് ഒന്നും കൂടി ട്രൈ ചെയ്തു നോക്കാമെന്നു പറഞ്ഞു. പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിട്ടല്ല, അവനെ സമാധാനിപ്പിക്കാന് വേണ്ടി.
കുറച്ചു നേരം കൂടി തപ്പി. അവന്റ്റെ കാള് വന്നു, നീ തിരിച്ചു പോന്നേര്. അവിടെ അതിഥികള് എല്ലാവരും എത്തിയിരുന്നു. ലോഹിണി പിണങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു, പക്ഷെ തണുപ്പത്തിനിയും വൈകിച്ചാല് വന്നവര്ക്കൊക്കെ മുഷിയും. വല്ലാത്ത ഒരു നിരാശയും കുറ്റബോധവുമൊക്കെ അവന്റ്റെ ശബ്ധത്തിലുണ്ടായിരുന്നൂ. പത്തു മിനുട്ടിനുള്ളില് എത്താമെന്നു പറഞ്ഞു. ഒരു സമ്മാനം വാങ്ങണം ലോഹിണിയ്ക്ക്, കഴിഞ്ഞ തവണയയും ഒന്നും കരുതിയില്ല. അവളുടെ ‘ഫേവറിറ്റ്’ ചാച്ചായല്ലേ ഞാന്. അന്ന് ക്രിസ്തുമസ് ലോഹിണിയ്ക്കിത്രയും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണെന്നറിയില്ലായിരുന്നു.
ആകെ തളര്ന്നിരുന്നൂ. ‘ആര്ച്ചീസില്’ നിന്നൊരു ‘സാന്റ്റാ’യെ വാങ്ങി, ഇതെങ്കിലുമാകട്ടെ അവള്ക്ക്. വല്ലാതെ വിഷമം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇങ്ങനെത്തെ സങ്കല്പ്പങ്ങളൊന്നും കുട്ടിക്കാലത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. സാന്റ്റായെപ്പറ്റി അറിയുന്നതു തന്നെ വലുതായിട്ടാണു. അതു കൊണ്ടായിരിക്കണം ലോഹിണിയ്ക്കു വരാന് പോകുന്ന സങ്കടം മനസ്സിലാക്കാന് ഇത്രയും നേരമെടുത്തത്. തട്ടു കടയില് നിന്നൊരു ചായ കുടിയ്ക്കാമെന്നു കരുതി. അതൊരു പതിവാണ്.
ഹര്ഷിന്റ്റെ കാള് വീണ്ടും, “പെട്ടെന്നു വാ”. “ഞാന് ഇതാ എത്തി”. കൈയ്യില് ചെയ്ഞ്ച് ഇല്ലായിരുന്നൂ, ഇസ്ലാം പറഞ്ഞു, “ഹോ ജായേഗാ സാബ്“ “അരെ തൂ കിദര് ഹേ ബോഝടീവാലേ , പചാസ് കാ ചെയ്ഞ്ച് ലേക്കെ ആ!” ഒന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചു നോക്കിയതല്ല, അന്പതു രൂപാ നോട്ടിനു പുറകെ കണ്ണു പോയതാണു. അതാ വരുന്നൂ ലോഹിണിയുടെ സാന്റ്റാ രാമായണ്.
ഫ്ലാറ്റിലേക്കു കയറുന്ന പടിക്കെട്ടില് തൊപ്പിയും താടിയുമൊക്കെയായി ഹര്ഷ് കാത്തു നില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആകെ മുഷിഞ്ഞിരുന്നതിനാല് ഞാന് അകത്തേയ്ക്കു കയറിയില്ല. ഒന്നു കുളിച്ചിട്ടു പോകാമെന്നു കരുതി. വെള്ളം ചൂടാകാനായി കാക്കുമ്പോള് മനസ്സു നിറയെ ഒരു നിര്വൃതിയായിരുന്നു.
ലോഹിണി മുഖം നിറയെ ചിരിയുമായി വന്നു കതകുതുറന്നു. സമ്മാനപ്പൊതി അപ്പൊത്തന്നെ തുറന്നു നോക്കിയവള്. “ഹായ് സാന്റ്റാ!” “സാന്റ്റാ വന്നോ മോളേ?” “ങ്ഹാ, ആയാ ചാച്ചാ”, മുകളിലെവിടെയോയുള്ള സ്വര്ഗ്ഗത്തിലേയ്ക്കു വിരല് ചൂണ്ടി അവള് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടു സാന്റ്റാ നല്കിയ സമ്മാങ്ങള് കാണിച്ചു തരാന് അകത്തേയ്ക്കോടി.
ഗുഡ്നൈറ്റ് പറഞ്ഞു പിരിയുമ്പോള് അവള് ഹര്ഷിന്റ്റെ ചെവിയില് പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, “ചാച്ചാ കാ ഗിഫ്റ്റ് മുഝെ സബ്സെ അഛാ ലഗാ!”
ഇക്കുറി ക്രിസ്തുമസ് മൌറീഷ്യന് സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പമായിരുന്നു. അവിടെ അവര് ക്രിസ്തുമസ് ഈവാണ് ആഘോഷിക്കുന്നത്, അതു കൊണ്ട് ഇന്നലെയായിരുന്നു പരിപാടികള്. ആറു വയസ്സുകാരി ലോഹിണിയായിരുന്നു എല്ലാവരുടേയും ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രം. എല്ലാ വര്ഷത്തേയും പോലെ ഇന്നലെയും രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ ഉടനെ പപ്പായോടു ചോദിച്ചു, “പപ്പാ സാന്റ്റാ വരില്ലേ?”. ഹര്ഷ് മറന്നേ പോയിരുന്നൂ അക്കാര്യം. ലോഹിണിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സാന്റ്റാ ഒരു സങ്കല്പമല്ല, അവളുടെ ലോകത്തിലെ മനോഹരമായ സത്യങ്ങളിലൊന്നാണ്. എല്ലാ ക്രിസ്തുമസ് ഈവിനും അവള് കാത്തിരിക്കുന്നൂ, സമ്മാനങ്ങളുമായി വരുന്ന സാന്റ്റായെ. ഒരു പക്ഷേ അവളിത്രയും കാത്തിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു ദിവസവും ഉണ്ടാവില്ല.
ഹര്ഷ് ആകെ റ്റെന്ഷനടിച്ചു രാവിലെ വന്നു പറഞ്ഞു, “ഒരു സാന്റ്റായെ ഒപ്പിക്കണം”. “ഞാനായാ മതിയോ?” “പക്ഷേ നിന്റ്റെ പാകത്തിനുള്ള ഡ്രസ്സെവിടുന്നു കിട്ടും? തയ്പ്പിക്കാനിനി നേരവുമില്ല.” കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം മെസ്സിലെ രാമായണ് എന്ന മൂന്നരയടിക്കാരനായിരുന്നു സാന്റ്റാ. “എന്നാപ്പിന്നെ അവനെത്തന്നെ ആക്കിയാപ്പോരെ?” പക്ഷേ അവിടെയായിരുന്നു റ്റെന്ഷന്റ്റെ ആധാരം. രാമായണ് മെസ്സു വിട്ടു. ആ സൈസിനു പിന്നെ കിട്ടുന്നതു പിള്ളാരെയാണ്. അങ്ങനെയായാല് സംഭവം കുളമാകാനാണു സാദ്ധ്യത കൂടുതല്. പുതിയൊരാളെ തപ്പണം.
മുങ്ങാമെന്നു കരുതിയപ്പോ സര് എത്തി. ഇനി ഒരു രക്ഷയുമില്ല, നാലു മണിവരെ അനങ്ങാന് പറ്റില്ല. ഹര്ഷിനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു, ഏതെങ്കിലും മെസ്സില് അവന് അല്ലെങ്കില് അവന്റ്റെ സൈസിലുള്ള ആരെങ്കിലും ഉണ്ടാവും. ഇല്ലെങ്കില് എന്തെങ്കിലും കള്ളം പറയാം.അവനെന്നെ തല്ലിയില്ല എന്നേയുള്ളൂ, ലോഹിണിയുടെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ സ്വപ്നം തകര്ക്കുന്ന കാര്യം അവനാലോചിക്കാനേ വയ്യ.
നിമിഷങ്ങളെണ്ണി ഹര്ഷ് നാലുമണിയെത്തിച്ചു. പിന്നേയും ഒരരമണിക്കൂറെടുത്തു വിട്ടുകിട്ടാന്. നേരെയോടി മെസ്സിലേക്ക് - രാമായണെപ്പറ്റി എന്തെങ്കിലും ആര്ക്കെങ്കിലും അറിയാമോ? എവിടെ, ഒരുത്തനും ഒന്നുമറില്ല. ചൌക്കീദാര് പറഞ്ഞു ക്യാന്റ്റീനില് അവന്റ്റെ ചാച്ചാ പണിയെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നേരെ അവിടേയ്ക്കു വിട്ടു. സമയം അഞ്ചര കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ക്യാന്റ്റീന് പൂട്ടി എല്ലാവരും സ്ഥലം വിട്ടിരിക്കുന്നു. പിന്നെ തപ്പലോടു തപ്പല്. ക്യാമ്പസ്സിനുള്ളിലെ മെസ്സുകളോരോന്നായി, ‘നോ രക്ഷ!’.
ആറരയായപ്പോ ഹര്ഷ് പറഞ്ഞു അവന് പോകുന്നു എന്ന്. കേക്കും ക്രിസ്തുമസ് ട്രീയുമൊക്കെ റെഡിയാക്കണം. ഞാന് ഒന്നും കൂടി ട്രൈ ചെയ്തു നോക്കാമെന്നു പറഞ്ഞു. പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിട്ടല്ല, അവനെ സമാധാനിപ്പിക്കാന് വേണ്ടി.
കുറച്ചു നേരം കൂടി തപ്പി. അവന്റ്റെ കാള് വന്നു, നീ തിരിച്ചു പോന്നേര്. അവിടെ അതിഥികള് എല്ലാവരും എത്തിയിരുന്നു. ലോഹിണി പിണങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു, പക്ഷെ തണുപ്പത്തിനിയും വൈകിച്ചാല് വന്നവര്ക്കൊക്കെ മുഷിയും. വല്ലാത്ത ഒരു നിരാശയും കുറ്റബോധവുമൊക്കെ അവന്റ്റെ ശബ്ധത്തിലുണ്ടായിരുന്നൂ. പത്തു മിനുട്ടിനുള്ളില് എത്താമെന്നു പറഞ്ഞു. ഒരു സമ്മാനം വാങ്ങണം ലോഹിണിയ്ക്ക്, കഴിഞ്ഞ തവണയയും ഒന്നും കരുതിയില്ല. അവളുടെ ‘ഫേവറിറ്റ്’ ചാച്ചായല്ലേ ഞാന്. അന്ന് ക്രിസ്തുമസ് ലോഹിണിയ്ക്കിത്രയും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണെന്നറിയില്ലായിരുന്നു.
ആകെ തളര്ന്നിരുന്നൂ. ‘ആര്ച്ചീസില്’ നിന്നൊരു ‘സാന്റ്റാ’യെ വാങ്ങി, ഇതെങ്കിലുമാകട്ടെ അവള്ക്ക്. വല്ലാതെ വിഷമം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇങ്ങനെത്തെ സങ്കല്പ്പങ്ങളൊന്നും കുട്ടിക്കാലത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. സാന്റ്റായെപ്പറ്റി അറിയുന്നതു തന്നെ വലുതായിട്ടാണു. അതു കൊണ്ടായിരിക്കണം ലോഹിണിയ്ക്കു വരാന് പോകുന്ന സങ്കടം മനസ്സിലാക്കാന് ഇത്രയും നേരമെടുത്തത്. തട്ടു കടയില് നിന്നൊരു ചായ കുടിയ്ക്കാമെന്നു കരുതി. അതൊരു പതിവാണ്.
ഹര്ഷിന്റ്റെ കാള് വീണ്ടും, “പെട്ടെന്നു വാ”. “ഞാന് ഇതാ എത്തി”. കൈയ്യില് ചെയ്ഞ്ച് ഇല്ലായിരുന്നൂ, ഇസ്ലാം പറഞ്ഞു, “ഹോ ജായേഗാ സാബ്“ “അരെ തൂ കിദര് ഹേ ബോഝടീവാലേ , പചാസ് കാ ചെയ്ഞ്ച് ലേക്കെ ആ!” ഒന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചു നോക്കിയതല്ല, അന്പതു രൂപാ നോട്ടിനു പുറകെ കണ്ണു പോയതാണു. അതാ വരുന്നൂ ലോഹിണിയുടെ സാന്റ്റാ രാമായണ്.
ഫ്ലാറ്റിലേക്കു കയറുന്ന പടിക്കെട്ടില് തൊപ്പിയും താടിയുമൊക്കെയായി ഹര്ഷ് കാത്തു നില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആകെ മുഷിഞ്ഞിരുന്നതിനാല് ഞാന് അകത്തേയ്ക്കു കയറിയില്ല. ഒന്നു കുളിച്ചിട്ടു പോകാമെന്നു കരുതി. വെള്ളം ചൂടാകാനായി കാക്കുമ്പോള് മനസ്സു നിറയെ ഒരു നിര്വൃതിയായിരുന്നു.
ലോഹിണി മുഖം നിറയെ ചിരിയുമായി വന്നു കതകുതുറന്നു. സമ്മാനപ്പൊതി അപ്പൊത്തന്നെ തുറന്നു നോക്കിയവള്. “ഹായ് സാന്റ്റാ!” “സാന്റ്റാ വന്നോ മോളേ?” “ങ്ഹാ, ആയാ ചാച്ചാ”, മുകളിലെവിടെയോയുള്ള സ്വര്ഗ്ഗത്തിലേയ്ക്കു വിരല് ചൂണ്ടി അവള് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു. എന്നിട്ടു സാന്റ്റാ നല്കിയ സമ്മാങ്ങള് കാണിച്ചു തരാന് അകത്തേയ്ക്കോടി.
ഗുഡ്നൈറ്റ് പറഞ്ഞു പിരിയുമ്പോള് അവള് ഹര്ഷിന്റ്റെ ചെവിയില് പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, “ചാച്ചാ കാ ഗിഫ്റ്റ് മുഝെ സബ്സെ അഛാ ലഗാ!”
ഒരു പഴയ കത്ത് - 1
ഒരു പഴയ കത്ത്...ഹാര്ഡ് ഡിസ്ക്കിന്റ്റെ ഒരു കോണില് ഒളിഞ്ഞു കിടന്നത്...കുറച്ചു വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുന്പെഴുതിയത്. എന്റ്റെ അന്നത്തെ ഒരു നല്ല സുഹ്രുത്തായിരുന്നു, പക്ഷെ വല്ലാത്ത ഒരു നിരാശ R-നെ വേട്ടയാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വല്ലത്ത self-centered ആയ ഈ വ്യക്തിയ്ക്ക് ഭൂമിയില് മറ്റു മനുഷ്യര്ക്കും ദു:ഖങ്ങളുണ്ടാകാറുണ്ടെന്നത് വിശ്വസിയ്ക്കാനേ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല...R-നു ഞാന് എഴുതിയ ആദ്യത്തെ കത്ത്...തണുപ്പു തുടങ്ങുതിനു മുന്പു ഞാന് വടക്കെ ഇന്ഡ്യ വിട്ടായിരുന്നു...
DESPIRE HAS A BETTER CHOICE
When winter knocks at your door
Show him my corpse, lying naked-
Just a few yards from your door.
Show him those red flowers which
Still bleed all over me, from my dreams!
Show him the paths i treaded
In search of a better world.
Show him those nights where i wept
All through at the demise of my soul.
Show him those bright lips, where dew drops
Still shine with all its wickedness.
show him those unknown streets, where
I searched but all in vain for you
Tell him that he has a better choice
in me, not in you-
Tell him that i was waiting all my life!
Let him dress me all in white
for my blood will show all through his white...
Then how will he, even think of you?
bye for now. howz the 'lucky plant'? . take care...
DESPIRE HAS A BETTER CHOICE
When winter knocks at your door
Show him my corpse, lying naked-
Just a few yards from your door.
Show him those red flowers which
Still bleed all over me, from my dreams!
Show him the paths i treaded
In search of a better world.
Show him those nights where i wept
All through at the demise of my soul.
Show him those bright lips, where dew drops
Still shine with all its wickedness.
show him those unknown streets, where
I searched but all in vain for you
Tell him that he has a better choice
in me, not in you-
Tell him that i was waiting all my life!
Let him dress me all in white
for my blood will show all through his white...
Then how will he, even think of you?
bye for now. howz the 'lucky plant'? . take care...
Monday, December 24, 2007
ക’ദ’നം
എവിടെ നിന്നെന്നറിയാത്ത കുറെ ചിന്തകള് പിച്ചിചീന്തിയപ്പോള്
അവയ്ക്കു തിന്നാന് ഞാന്
ഇറച്ചിക്കടയില് മിച്ചം വന്ന
കുടലും കരളും പിടച്ചിട്ടും മരിയ്ക്കാത്ത തലകളും ഇട്ടു കൊടുത്തു...
മരിക്കാന് മടിച്ചു പിടഞ്ഞുപിടഞ്ഞോര്മ്മകള് മരിക്കുമ്പോള്
ഞാനേമ്പ്ക്കം വിടാന് മറന്നില്ല
നാളെ ജോലിയ്ക്കു പോകണമെന്നും അലാറം വെയ്ക്കണമെന്നും
തീരെയും മറന്നില്ല....
അവയ്ക്കു തിന്നാന് ഞാന്
ഇറച്ചിക്കടയില് മിച്ചം വന്ന
കുടലും കരളും പിടച്ചിട്ടും മരിയ്ക്കാത്ത തലകളും ഇട്ടു കൊടുത്തു...
മരിക്കാന് മടിച്ചു പിടഞ്ഞുപിടഞ്ഞോര്മ്മകള് മരിക്കുമ്പോള്
ഞാനേമ്പ്ക്കം വിടാന് മറന്നില്ല
നാളെ ജോലിയ്ക്കു പോകണമെന്നും അലാറം വെയ്ക്കണമെന്നും
തീരെയും മറന്നില്ല....
Friday, December 21, 2007
google32e7705a251ac75d
" For everything you have missed, you have gained something else; And for everything you gain, you lose something else. "It's about your outlook towards life. You can either regret or rejoice."
Saturday, September 1, 2007
Chak De India & Heyy Babyy
Chak De India & Heyy Babyy, two Hindi movies which created so much of pre-release hype. While Chak De turned out to be a big hit, Heyy Babyy disappointed turned out to be a big disappointment. In fact, Heyy Babyy seems to be the worst ever remake of 'Three Men and a Baby' made in Indian languages so far. Although there's nothing muc
Friday, August 31, 2007
CASHBACK
CASHBACK
Sean Ellis: 2006
Last night, I watched this movie 'CASHBACK'. I hadn't had the slightest ideas of the magic its going to take me through. Always the more unexpected the pleasure, the more the perceived joy of the moment. It remains frozen in your memory, may be not forever. But what if you could keep them forever and share it to the world. This is what Ben, the protagonist of the movie does. Himself an young aspiring painter, he finds an imaginative way to get over his blues and his sleepless nights. In the short trances of stillness which he takes from his real life, he does just that - his fine brush strokes freezing those moments in canvas. If art is an expression of the energy from an inner self, it should be transformable to another form. You rarely feel this while watching a movie. But here, Sean Ellis gives you the feel that you are reading a fine piece of poetry. Wow, isn't that great - a movie on an aspiring painter making you feel that you are reading a poem! Watch this movie for the sheer joy of frozen happiness it leaves you with. But don't expect something like a classic.
Sean Ellis: 2006
Last night, I watched this movie 'CASHBACK'. I hadn't had the slightest ideas of the magic its going to take me through. Always the more unexpected the pleasure, the more the perceived joy of the moment. It remains frozen in your memory, may be not forever. But what if you could keep them forever and share it to the world. This is what Ben, the protagonist of the movie does. Himself an young aspiring painter, he finds an imaginative way to get over his blues and his sleepless nights. In the short trances of stillness which he takes from his real life, he does just that - his fine brush strokes freezing those moments in canvas. If art is an expression of the energy from an inner self, it should be transformable to another form. You rarely feel this while watching a movie. But here, Sean Ellis gives you the feel that you are reading a fine piece of poetry. Wow, isn't that great - a movie on an aspiring painter making you feel that you are reading a poem! Watch this movie for the sheer joy of frozen happiness it leaves you with. But don't expect something like a classic.
Monday, August 27, 2007
പ്രവാസത്തിരുവോണം
ഇന്നു ‘തിരുവോണം‘.........
ഉറക്കമുണര്ത്തിയ ഫോണ്കോള് പറഞ്ഞു:
വേറെന്തെങ്കിലും കൂടി കേള്ക്കേണ്ടി വന്നാലോ(!) -
ഉചിതമെന്നോര്ത്തു കുണ്ടാമണ്ടി ‘കട്ടു’ ചെയ്തു...........
(തുടരും.....)
തുടരാന് വയ്യ, ഓണപ്പനിതുള്ളി കിടപ്പിലായി....
ഉറക്കമുണര്ത്തിയ ഫോണ്കോള് പറഞ്ഞു:
വേറെന്തെങ്കിലും കൂടി കേള്ക്കേണ്ടി വന്നാലോ(!) -
ഉചിതമെന്നോര്ത്തു കുണ്ടാമണ്ടി ‘കട്ടു’ ചെയ്തു...........
(തുടരും.....)
തുടരാന് വയ്യ, ഓണപ്പനിതുള്ളി കിടപ്പിലായി....
'ബൂലോകാ'വതാരം
ഒരുപാടായുറന്ഗിക്കിടക്കുകയായിരുന്നെ൯റ്റെ കവിത
തെറ്റിയുംതെറിച്ചുമുള്ള സൊറപറച്ചിലായിരുന്നെ൯റ്റെ ബ്ളോഗ്;
ഈ ചിngaത്തിരുവോണ നാളില് എനിക്കൊരു പുന൪ജ്ജനി
'ബൂലോക'ത്തില് എ൯റ്റെ ബ്ളോഗിനൊരു പുനരവതാരം!
നന്ദി സിജു, നന്ദി വിഷ്ണുപ്റസാദ്..........................................
തെറ്റിയുംതെറിച്ചുമുള്ള സൊറപറച്ചിലായിരുന്നെ൯റ്റെ ബ്ളോഗ്;
ഈ ചിngaത്തിരുവോണ നാളില് എനിക്കൊരു പുന൪ജ്ജനി
'ബൂലോക'ത്തില് എ൯റ്റെ ബ്ളോഗിനൊരു പുനരവതാരം!
നന്ദി സിജു, നന്ദി വിഷ്ണുപ്റസാദ്..........................................
Sunday, August 26, 2007
പേരില്ലാക്കവിതകള് - 1
തീവ്രപ്രണയത്തിന്റെ ഒരു നൊമ്പരപ്പൂ
എന്റെ മുന്പില് വിരിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു -
ഇതു രാത്രിയുടെ പുഷ്പം
അവള്ക്കേതു നിറമെന്നറിയില്ലെനിക്ക്;
അതിരുകള് കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഈ പ്രണയത്തെ
ഞാനേതു കൈക്കുമ്പിളിലൊതുക്കും?
‘ഓട്ടക്കൈയന്റെ’ വിധിയ്ക്കരെ പഴിക്കാന്?
ആദം അബൂവാലാ ഷേയ്ക്കിന്റെ വരികള് മനസ്സില് -
“തും ആയെ സിന്ദഗീ മേ തോ ബര്സാത്ത് കീ തരഹ്”
അടുത്ത വരി ഞാന് മനപ്പൂര്വ്വം മറക്കുന്നു,
പിന്നെയെപ്പോഴെങ്കിലുമാകട്ടെ, ഇപ്പോള്.......:
പകലാവോളം ഞാനീ നൊമ്പരപ്പൂവിനു തണല്
രാവിന്റെ മടിയില് തലചായ്ച്ചവള്ക്കായ് തേങ്ങുന്നു ഞാന്,
Pulariyalavalude.yithalil seshicha kannu neere
Panineerennaro vilichu, athinu sugandhamundathre!!
***********
Punarjaniyude katha padiyethenkilum
Daivamente munpilavatharichenkil!
എന്റെ മുന്പില് വിരിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു -
ഇതു രാത്രിയുടെ പുഷ്പം
അവള്ക്കേതു നിറമെന്നറിയില്ലെനിക്ക്;
അതിരുകള് കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന ഈ പ്രണയത്തെ
ഞാനേതു കൈക്കുമ്പിളിലൊതുക്കും?
‘ഓട്ടക്കൈയന്റെ’ വിധിയ്ക്കരെ പഴിക്കാന്?
ആദം അബൂവാലാ ഷേയ്ക്കിന്റെ വരികള് മനസ്സില് -
“തും ആയെ സിന്ദഗീ മേ തോ ബര്സാത്ത് കീ തരഹ്”
അടുത്ത വരി ഞാന് മനപ്പൂര്വ്വം മറക്കുന്നു,
പിന്നെയെപ്പോഴെങ്കിലുമാകട്ടെ, ഇപ്പോള്.......:
പകലാവോളം ഞാനീ നൊമ്പരപ്പൂവിനു തണല്
രാവിന്റെ മടിയില് തലചായ്ച്ചവള്ക്കായ് തേങ്ങുന്നു ഞാന്,
Pulariyalavalude.yithalil seshicha kannu neere
Panineerennaro vilichu, athinu sugandhamundathre!!
***********
Punarjaniyude katha padiyethenkilum
Daivamente munpilavatharichenkil!
Subscribe to:
Posts (Atom)